Mardin İli Üzüm Üreticilerinin Tarımsal Bilinç Düzeyleri ve Eğitim İhtiyaçlarının Belirlenmesi
Özet
Mardin ili, sahip olduğu mikroklima özellikleri ve tarımsal çeşitliliğiyle dikkat çeken önemli bağcılık merkezlerinden biridir. Bu çalışma, Mardin ilinde üzüm üreticilerinin bağcılık faaliyetlerindeki mevcut bilgi düzeylerini, tarımsal uygulamalarda karşılaştıkları sorunları ve eğitim ihtiyaçlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemine göre belirlenen, 136 üzüm üreticisiyle yürütülen anket çalışmaları sonucunda üreticilerin tarımsal bilinç düzeyleri, bilgi kaynakları ve eğitim ihtiyaçları değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları, katılımcıların %92,6’sının daha önce bağcılıkla ilgili herhangi bir eğitime katılmadığını göstermektedir. Üreticilerin öncelikli eğitim talepleri arasında hastalık ve zararlılarla mücadele ilk sırada yer almakta; bu durum, teknik bilgi eksikliğine işaret etmektedir. Ayrıca sosyal medya aracılığıyla bilgiye erişme isteğinin yüksek olması, dijital mecraların tarımsal öğrenme süreçlerinde artan rolünü ortaya koymaktadır. Veriler, aynı zamanda işletme ölçeği ile üretim amaçları arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir: küçük işletmelerde üzüm üretiminin %54,4’ü aile içi tüketime ayrılırken, bu oran büyük işletmelerde %16,9’a kadar düşmektedir. Bu farklılık, küçük ölçekli üreticilerin daha çok geçimlik, büyük işletmelerin ise ticari odaklı üretim yaptığını göstermektedir. Bu bulgular ışığında, bölgedeki üreticilerin teknik bilgiye dayalı karar alma yetkinliklerinin geliştirilmesi; yerel ihtiyaçlara duyarlı, modüler ve uygulamalı eğitim programlarıyla desteklenmelidir. Tarımsal yayım hizmetlerinin güçlendirilmesi, yalnızca üretim verimliliğini artırmakla kalmayacak; aynı zamanda kırsal kalkınmayı ve tarımsal sürdürülebilirliği de pekiştirecektir. Elde edilen veriler, bölgesel tarım politikalarının şekillendirilmesinde referans oluşturabilecek niteliktedir.
